ოლიმპიური ჩემპიონი-ლაშა შავდათუაშვილი

Standard

dge isev marcxit daviwyet

gvqonda mogebis survili

tumca aravin icoda

win gvelodeba siurprizi.

tatamze gamoanata

lasham-20wlis qartvelma

4iponit mters szlia

gza pinalisken gvichvena.

qartveli eri zeimobs

oqros survilit agvivset

lashamac ardaayovna

bolo mougo metoqes.

aris pirveli medali

drosha sul zemot prialebs

ers daubrunda imedi

qartveli mudam imarjvebs.

“ის” მე მიყვარდა (თეკოს ლექსი)

Standard

“ის” მე მიყვარდა მომწონდა,

“ის” იყო ჩემი მუზა,დრო კი მიჰქროდა გარბოდა,

“მას” არუნდოდა სუნთქვა?!

 

ასე უთქმელი დავშორდი ..

“ის ” მიდიოდა გზაზე,

მე კი გავრბოდი გავრბოდი,

“მას” გავურბოდი განზე.

 

მერედა რამდენი ” ის ” იყო,

უკვე რამდენი კრახი…

ყველას შორიდან ვეტრფოდი

ყველა მე შორით ვნახე…

 

“ის” ჩამიარა,გამშორდა…

გზაზე გადადის ახლაც,

მე ჩემი გული არ მქონდა,

“მან” წაიღო თუ წაჰყვა?

 

ეხლა იწყება ახალი

“ის” ისევ მოვა ალბათ,

მეც ვიცი ისევ რომ წავა,

ან მე დავტოვებ ალბათ.

 

რა არის ეს ჩანახატი,

თუ სიმარტოვის სტროფი…

თუ მონატრების წამზომი,

გამოხატული ხოტბით.

 

მე “მისი” სუნი აღარ მცემს,

აღარც “მის” თვალებს ვეძებ,

თუმცა ხომ იცით ყოველთვის

გულს უნდა “ის” რომ შეხვდეს.

 

ვინ არის?

განა ვიცი მე?

თქვენ ვერ გამიგებთ მგონი..

უბრალოდ ჩემთვის ვიცი მე

“მას” დავინახავ შორით…

 

დრო მოვა ხელსაც დავუქნევ,

და გავიღიმებ ნდობით,

“ის” იყო! არის! იქნება!

“ის” ყველგან მხვდება გრძნობით…

 

თუმცა მე ვუცდი სხვა თვალებს,

“ის” უნდა ვნახო სხვაში.

რომ საბოლოოდ გავჩერდე

აღარ გავაგდო განში.

და არასდროს ერთად.

Standard

ვიღვიძებთ დილით
უფრო ადრე შენ, ან-მე,
ან – ორივე ერთად.
ვსვამთ ჩაის,
მაგრამ მე არასდროს გისხამ.
გავდივართ სახლიდან
ჯერ მე, ან – შენ,
ან – ორივე ერთად.
ან სახლში ვრჩებით
ხან შენ, ხან მე,
ხან ორივე ერთად.
საღამოს ეწევი სიგარეტს შენ,
მე ვკითხულობ ლოცვას
და ვწვებით
ჯერ მე, ან – შენ,
ან ორივე ერთად
და ყოველთვის
მარცხნივ შენ,
მარჯვნივ – მე
და ყოველთვის
შენ – შენს სახლში,
მე- ჩემს სახლში
და არასდროს ერთად.

არ გაგიკვირდეს

Standard

არ გაგიკვირდეს ამდენი წერა
მე ლექსით გეტყვი, იქნებ შენ მიხვდე
მაგ თვალებამდე ძლივს ვაღწევ მზერას,
რა დავინახო მე თვალებს იქეთ?..

შენი ღიმილი აქეზებს გრძნობას
შენ კი მაგ გრძნობის შხამით მიწამლე,
გიჟურ ოცნებას არ უყვარს ბრძნობა,
გაგიჟებული მაგ შხამსაც დავლევ.

ოღონდ კი ვნახო ისევ თვალები,
რომლითაც გული უზომოდ დათვრა.
არ მენანება ზოგჯერ არც წლები
ზოგჯერ წამებსაც დავუწყბ დათვლას.

მაინც ვერ ხვდები შენ ჩემთვის ვინ ხარ?
ალბათ მისტირი ჯერ ისევ წარსულს,
და სიმთვრალეში დასმული კითხვა…
ნუ შეწუხდები არ ვითხოვ პასუხს.